Beato Frédéric Ozanam

Isang mag-aaral na hinamong isabuhay ang pananampalataya

Nabuhay si Frédéric Ozanam mula 1813 hanggang 1853. Bilang kabataang nag-aaral sa Paris, sumali siya sa Conference of History, isang lugar ng talakayan at pagtatalong intelektuwal. Ang mga hamon sa kabuluhan ng Simbahan ay nagbukas ng tanong: paano tumutugon ang mga Kristiyano sa pagdurusa sa kanilang paligid? Para kay Ozanam at sa mga kasama niya, kailangang samahan ng nakikitang paglilingkod ang pagtatanggol sa pananampalataya.

Source: Society of St. Vincent de Paul USA · Founding and founders ↗

Mga simula ng Samahan

Noong 1833, sa edad na dalawampu, kasama ni Ozanam ang limang kapwa mag-aaral at ang nakatatandang tagapayo nilang si Emmanuel Bailly sa pagtatatag ng samahang pangkawanggawa na naging Society of Saint Vincent de Paul. Pangunahing tagapagtatag si Ozanam, ngunit sama-samang gawain ang simula nito. Si Bailly ang naging unang pangulo.

Inialay ng mga unang kasapi ang kanilang oras at yaman sa mga taong nabubuhay sa kahirapan. Binibigyang-diin ng salaysay ng Samahan ang ambag ng iba’t ibang tagapagtatag, kabilang si Auguste Le Taillandier na humikayat sa pagkakawanggawa. Naging praktikal na balangkas ang kanilang pagkakaibigan upang sama-samang makapaglingkod at magpatuloy ang isang maliit na pangkat.

Source: Society of St. Vincent de Paul USA · Founding and founders ↗

Pagkatuto kay Rosalie Rendu

Ginabayan ni Sor Rosalie Rendu, isang Hija de la Caridad, si Ozanam at ang mga kasama sa pagdalaw sa mga dukha ng distrito ng Mouffetard sa Paris. Iniugat ng ugnayang ito ang bagong Samahan sa tradisyong Vincentian. Nangangahulugan ang paglilingkod ng personal na pakikipagtagpo at pagkilala sa dignidad ng tao, sa halip na pagtingin sa kahirapan bilang paksa lamang ng talakayan.

Source: Saint John Paul II · Beatification homily, 22 August 1997 ↗

Pag-aaral, pamilya at pananagutang panlipunan

Nanatiling layko, asawa, ama at guro sa pamantasan si Ozanam. Kabilang sa kanyang gawaing akademiko ang pagtuturo sa Lyon at sa Sorbonne sa Paris. Sa homiliya para sa kanyang beatipikasyon, itinampok ni Juan Pablo II ang kanyang paninindigan sa katotohanan at paggalang sa mga taong may ibang paniniwala.

Binigyang-diin din ng homiliya ang pagkaunawa ni Ozanam na dapat magkasama ang kawanggawa at katarungan. Mahalaga ang agarang tulong, ngunit mahalaga rin ang mga kalagayang nagpapanatili sa tao sa kahirapan. Pinag-uugnay ng kanyang halimbawa ang personal na pagiging bukas-palad at pananagutan sa mas malawak na lipunan.

Source: Saint John Paul II · Beatification homily, 22 August 1997 ↗

Maikling buhay na may patuloy na impluwensiya

Namatay si Ozanam noong 1853, sa edad na apatnapu. Ipinahayag siyang beato ni Papa Juan Pablo II sa Notre-Dame de Paris noong 22 Agosto 1997. Kaya ipinakikilala siya rito bilang Beato Frédéric Ozanam. Ipinagpapatuloy ng Samahang tinulungan niyang itatag ang panawagang gawing nakikita ang pananampalatayang Kristiyano sa pamamagitan ng paglilingkod.

Source: Saint John Paul II · Beatification homily, 22 August 1997 ↗

Pagsasabuhay ng kanyang halimbawa

Para sa pagninilay: pumili ng isang usaping madalas mong talakayin at tukuyin ang isang kapaki-pakinabang na gawaing magagawa kasama ng iba. Matuto sa mga naglilingkod na sa larangang iyon at makinig sa mga tuwirang apektado. Mahihikayat ng kuwento ni Ozanam ang mga mag-aaral, propesyonal at pamilya na makita ang kanilang karaniwang mga ugnayan at kakayahan bilang pagkakataon para sa responsableng paglilingkod.